Op deze koude zondagavond zit ik weer eens in mijn gedichtenboekje rond te neuzelen. Mijn trots straalt er niet echt van af, kan ik je zeggen.
Het is nu 7 a 8 jaar geleden dat ik mijn eerste gedicht schreef, dat gedicht ging over het mooie zandstrand. Daarna begon ik te rijmen en te dichten over alles wat je maar kan verzinnen; over leugens, de wereld, het noorderplantsoen, noem maar op.
Nu ik in dit gedichtenboek kijk, dat ik nu ongeveer driekwart jaar heb, en waar ongeveer 20 gedichten instaan, kom ik op hele andere onderwerpen uit. Nu gaan mijn gedichten vaak over gedachtes en gevoelens. Ik had graag dat ik nog zo vaak kon schrijven over alledaagse dingen en voorwerpen, maar blijkbaar rolt dat niet meer vanzelf uit mijn pen.
Dat doet me denken aan een van mijn eerste gedichten die in dit schetsboekje staan:
Was het maar weer
hier of niet daar
of hier was het was
was het maar weer
hier
of
niet
Maarja, ik kan zoveel denken aan wat ik heb geschreven en gedacht, en wat ik nog ga doen, maar het belangrijkste is toch om daar nu iets aan te doen als ik dat wil. Fantaseren heeft niet zoveel zin. Als ik later andere gedichten wil gaan schrijven, kan ik daar nu wat aan doen. Zo simpel is het.
En dus stop ik nu met deze blog, want als ik morgen fit bij de toetsen wil zijn, moet ik nu slapen ;)
Grtz,
Philip
(geschreven op 13 december 2009)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten