Noorderzon 2010 is weer volop bezig, en de voorstellingen dit jaar zijn echt super. Gisteravond was ik bij de voorstelling "Fuck my life" van regisseur Pol Heyvaert. Deze voorstelling ging over 14 (normaal 15) jongeren uit het Engelse plaatsje Cork. Cork is getroffen door de Economische crisis, en het zelfmoordcijfer onder jongeren is daar erg hoog.
Pol Heyvaert heeft in samenwerking met deze jongeren een supergoede voorstelling weten neer te zetten. De jongeren vertelden allemaal over hun eigen wereld. Ieder op zijn eigen manier, en dat maakte het stuk zo goed.
Keiharde feiten kwamen voorbij. Waarom huilen mensen zo weinig in aanwezigheid van andere mensen? Waarom plegen zoveel jongeren zoveel zelfmoord?
Maar er was ook genoeg ruimte voor humor, dat gelukkig wel.
Op een aparte en hele goede manier is in beeld gebracht wat moeilijk is na te vertellen.
Om een beetje een beeld te krijgen van het stuk, zie: http://www.youtube.com/watch?v=gWQdYTfOwSU
De voorstelling is verder niet meer in Nederland te zien.
Philip
zondag 22 augustus 2010
zaterdag 3 juli 2010
Make me beautiful!
Make me beautiful!
Het is middag, na een lange en saaie dag op school zit ik thuis op de bank televisie te kijken. Overal zie ik reclame; "Omdat je het waar bent!" roepen alle opgetutte modellen. Vrouwen zijn het meestal. Lipstick, mascara, anti-age zalf... zonder deze dingen word je niet meer geaccepteerd. Maar er vallen wel wat dingen op: Waarom wordt er zoveel ingespeeld op vrouwen? Waarom "zijn we het waard" om te streven naar onwerkelijke schoonheid?
Vrouwen houden over het algemeen meer van shoppen dan mannen. Dat is bekend. Mannen houden gek genoeg niet zo veel van shoppen, mannen lopen liever achter de vrouwen aan. Vrouwen zijn (ik denk net als mannen) gevoelig voor reclames, en doordat bijna elke reclame op je schoonheid inspeelt, MOET een vrouw wel denken: "Ik wil er ook zo uitzien!"
Zelf vind ik dat het onzin is dat een vrouw er als een topmodel uit moet zien. Vrouwen die dit graag wilen, laten hiermee (volgens mij) vaak slechte eigenschappen zien: Meeloperigheid en onzekerheid. En dat is nou net niet wat ik denk waar mannen van houden.
Maar hoe zit het eigenlijk met "de man", bestaat er één standaard soort man waar alle vrouwen achteraan hollen (denk aan de reclames van axe)?
Volgens mij is het antwoord hierop: Nee. Ik heb het idee dat vrouwen gevoeliger zijn voor uitspraken uitde reclames, voor het gevoel van schoonheid. Vrouwen zijn gevoelig voor het gevoel dat een man hen geeft. Dit is ook andersom zo, maar vaak word er gedacht dat mannen achter vrouwen aan moeten hollen (denk nogmaals aan de eerste indruk die een vrouw wil maken), en niet andersom. Daarom is het ook zo gevaarlijk om alleen maar met uiterlijk bezig te zijn.
al met al, de oorzaak van het probleem licht bij de reclamemakers. Ieder mens is wel in zekere mate geneigd het advies van reclames op te volgen. Voorbeeld: Als iedereen tegen je zegt dat Coca-Cola lekker is, en jij loopt door de supermarkt en ziet dat de Coca-Cola in da aanbieding is, wat denk je dan: 'Dat moet ik nog eens proberen! Ze zeggen dat het heel lekker is!", of denk je: "Ik wil niet naar reclames luisteren, en ik wil ook niet net als iedereen lekkere Coca-Cola drinken, dus ik koop het niet!". Ik denk dat bijna iedereen het eerste denkt.
En zo werkt het dus volgens mij ook met de schoonheidsreclames. Overal wordt tegen je gezegd dat je mooi moet zijn, dat "je het waard bent" En blijkbaar volgen veel mensen deze adviezen op. Wie wil er nou niet mooi zijn? Niemand. En zolang dit zo blijft, blijven er ook bedrijven die hier maar al te graag op in spelen.
En toch is het tijd om mensen wakker te schudden. Iedereen is anders, en iedereen is uniek. Wat heeft het dan nog voor zin om te streven naar het uiterlijk van een topmodel?
Dit doet me denken an een uitspraak van Kim Peek, een van de meest beroemde savants (dat is een vorm van autisme/asperger syndroom) ter wereld, waar de film "Rainman" op is gebaseerd: "You don't have to be disabled to be different, because everybody is different". Zo is het ook met uiterlijke schoonheid; Je hoeft niet de reclames op te volgen om perfect te zijn, want iedereen is perfect.
Helaas zijn er ook weer bedrijven zoals Dove die juist weer hierop in spelen. Denk aan de reclames van: "Op zoek naar de echte schoonheid". Waarin Dove een soort kritiek levert op al het gefotoshop dezer tijd. Ondertussen bieden ze zelf ook allemaal schoonheidsmiddelen aan.
Zolang we de reclames blijven volgen, zullen de bedrijven op ons in blijven spelen. Wat dat betreft is het tijd om eens bij onszelf stil te staan of we al die schoonheidsmiddelen wel nodig hebben. Waarom je ze koopt. Ooit worden we toch allemaal oud en grijs...
Philip
(Opstel Nederlands, geschreven op 12 April. Uiteindelijke cijfer: 8,0)
Het is middag, na een lange en saaie dag op school zit ik thuis op de bank televisie te kijken. Overal zie ik reclame; "Omdat je het waar bent!" roepen alle opgetutte modellen. Vrouwen zijn het meestal. Lipstick, mascara, anti-age zalf... zonder deze dingen word je niet meer geaccepteerd. Maar er vallen wel wat dingen op: Waarom wordt er zoveel ingespeeld op vrouwen? Waarom "zijn we het waard" om te streven naar onwerkelijke schoonheid?
Vrouwen houden over het algemeen meer van shoppen dan mannen. Dat is bekend. Mannen houden gek genoeg niet zo veel van shoppen, mannen lopen liever achter de vrouwen aan. Vrouwen zijn (ik denk net als mannen) gevoelig voor reclames, en doordat bijna elke reclame op je schoonheid inspeelt, MOET een vrouw wel denken: "Ik wil er ook zo uitzien!"
Zelf vind ik dat het onzin is dat een vrouw er als een topmodel uit moet zien. Vrouwen die dit graag wilen, laten hiermee (volgens mij) vaak slechte eigenschappen zien: Meeloperigheid en onzekerheid. En dat is nou net niet wat ik denk waar mannen van houden.
Maar hoe zit het eigenlijk met "de man", bestaat er één standaard soort man waar alle vrouwen achteraan hollen (denk aan de reclames van axe)?
Volgens mij is het antwoord hierop: Nee. Ik heb het idee dat vrouwen gevoeliger zijn voor uitspraken uitde reclames, voor het gevoel van schoonheid. Vrouwen zijn gevoelig voor het gevoel dat een man hen geeft. Dit is ook andersom zo, maar vaak word er gedacht dat mannen achter vrouwen aan moeten hollen (denk nogmaals aan de eerste indruk die een vrouw wil maken), en niet andersom. Daarom is het ook zo gevaarlijk om alleen maar met uiterlijk bezig te zijn.
al met al, de oorzaak van het probleem licht bij de reclamemakers. Ieder mens is wel in zekere mate geneigd het advies van reclames op te volgen. Voorbeeld: Als iedereen tegen je zegt dat Coca-Cola lekker is, en jij loopt door de supermarkt en ziet dat de Coca-Cola in da aanbieding is, wat denk je dan: 'Dat moet ik nog eens proberen! Ze zeggen dat het heel lekker is!", of denk je: "Ik wil niet naar reclames luisteren, en ik wil ook niet net als iedereen lekkere Coca-Cola drinken, dus ik koop het niet!". Ik denk dat bijna iedereen het eerste denkt.
En zo werkt het dus volgens mij ook met de schoonheidsreclames. Overal wordt tegen je gezegd dat je mooi moet zijn, dat "je het waard bent" En blijkbaar volgen veel mensen deze adviezen op. Wie wil er nou niet mooi zijn? Niemand. En zolang dit zo blijft, blijven er ook bedrijven die hier maar al te graag op in spelen.
En toch is het tijd om mensen wakker te schudden. Iedereen is anders, en iedereen is uniek. Wat heeft het dan nog voor zin om te streven naar het uiterlijk van een topmodel?
Dit doet me denken an een uitspraak van Kim Peek, een van de meest beroemde savants (dat is een vorm van autisme/asperger syndroom) ter wereld, waar de film "Rainman" op is gebaseerd: "You don't have to be disabled to be different, because everybody is different". Zo is het ook met uiterlijke schoonheid; Je hoeft niet de reclames op te volgen om perfect te zijn, want iedereen is perfect.
Helaas zijn er ook weer bedrijven zoals Dove die juist weer hierop in spelen. Denk aan de reclames van: "Op zoek naar de echte schoonheid". Waarin Dove een soort kritiek levert op al het gefotoshop dezer tijd. Ondertussen bieden ze zelf ook allemaal schoonheidsmiddelen aan.
Zolang we de reclames blijven volgen, zullen de bedrijven op ons in blijven spelen. Wat dat betreft is het tijd om eens bij onszelf stil te staan of we al die schoonheidsmiddelen wel nodig hebben. Waarom je ze koopt. Ooit worden we toch allemaal oud en grijs...
Philip
(Opstel Nederlands, geschreven op 12 April. Uiteindelijke cijfer: 8,0)
maandag 14 juni 2010
Daar loopt hij,
zo eenzaam in zijn wereld
Wij fietsen, rijden, lopen,
denken
Maar daar wandelt hij
Razendsnel bewegend
op zijn poten van geluk
Als hij floot dan floot hij vrolijk
Wij mompelen
en staren naar elkaar,
slenteren maar verder
Maar dit gedicht gaat sneller,
want zie hem lopen
op ons pad
Hij kruist ons
Wij komen
Zie hem schrikken
Te laat
Wij lopen
Rood!
De mier is dood
Philip
zo eenzaam in zijn wereld
Wij fietsen, rijden, lopen,
denken
Maar daar wandelt hij
Razendsnel bewegend
op zijn poten van geluk
Als hij floot dan floot hij vrolijk
Wij mompelen
en staren naar elkaar,
slenteren maar verder
Maar dit gedicht gaat sneller,
want zie hem lopen
op ons pad
Hij kruist ons
Wij komen
Zie hem schrikken
Te laat
Wij lopen
Rood!
De mier is dood
Philip
vrijdag 8 januari 2010
Schrijven & Denken
Gedachten opschrijven is haast altijd goed. Daar ben ik van overtuigd. Dat is ook een van de redenen waarom ik sindskort een dagboek heb en waarom ik gedichten schrijf, een notitieboekje heb en deze weblog bijhoud.
Als ik gedachten opschrijf zie ik veel sneller in waarom ik dingen doe. Mijn hele gedachten staan weer op een rijtje, zodat je kan bekijken wat wel of niet belangrijk is om te doen.
Gedichten maken blijf ik ook heel leuk vinden.
(ziet net de congierge met een dienblad vol, volgens mij, gevulde koeken voorbijlopen *smm.. aah!!* is het soms koekenvrijdag? of bestaat dat niet?)
Oké, waar was ik. Oja, in gedichten kan je gedachten zo opscrhijven zoals jij dingen voelt. En iedereen die het leest heeft er weer andere gevoelens bij.
Maar toch lijkt schijven & literatuur voor veel leeftijdsgenootjes saai lijken. Waarom? Geen idee. Ik denk dat het vooral saai LIJKT. Maar als er eeenmaal goed mee begonnen bent valt dat REUZE mee.
Woorden zijn voor veel leeftijdsgenootjes waarschijnlijk maar "vaag". Maar als je het verschil snapt tussen denken schrijven en praten, kan je misschien ook begrijpen dat schrijven heel duidelijk is. Als je iets voor jezelf schrijft, hoef je geen rekening te houden met anderen (wat die er van zullen vinden) zoals bij het praten. En als je gedachten opschrijft, is er weer ruimte voor andere dingen, het suddert niet steeds rond in je hoofd (zoals bij denken). Dat is bij mij zo tenminste.
Schrijven is voor mij een supermanier om mezelf te verwoorden.
Als ik gedachten opschrijf zie ik veel sneller in waarom ik dingen doe. Mijn hele gedachten staan weer op een rijtje, zodat je kan bekijken wat wel of niet belangrijk is om te doen.
Gedichten maken blijf ik ook heel leuk vinden.
(ziet net de congierge met een dienblad vol, volgens mij, gevulde koeken voorbijlopen *smm.. aah!!* is het soms koekenvrijdag? of bestaat dat niet?)
Oké, waar was ik. Oja, in gedichten kan je gedachten zo opscrhijven zoals jij dingen voelt. En iedereen die het leest heeft er weer andere gevoelens bij.
Maar toch lijkt schijven & literatuur voor veel leeftijdsgenootjes saai lijken. Waarom? Geen idee. Ik denk dat het vooral saai LIJKT. Maar als er eeenmaal goed mee begonnen bent valt dat REUZE mee.
Woorden zijn voor veel leeftijdsgenootjes waarschijnlijk maar "vaag". Maar als je het verschil snapt tussen denken schrijven en praten, kan je misschien ook begrijpen dat schrijven heel duidelijk is. Als je iets voor jezelf schrijft, hoef je geen rekening te houden met anderen (wat die er van zullen vinden) zoals bij het praten. En als je gedachten opschrijft, is er weer ruimte voor andere dingen, het suddert niet steeds rond in je hoofd (zoals bij denken). Dat is bij mij zo tenminste.
Schrijven is voor mij een supermanier om mezelf te verwoorden.
dinsdag 5 januari 2010
Gedicht (ik weet nog niet of 'ie af is ;))
en de takken tranen bladeren
de wereld draait door ons
en de sneeuw smelt witte druppels
de aarde mist
een dag
en de dagdromen duren dagen
de eeuwen wachten eeuwen
en de tijd die gaat maar voort
we zijn bedrogen
door onszelf
Philip
de wereld draait door ons
en de sneeuw smelt witte druppels
de aarde mist
een dag
en de dagdromen duren dagen
de eeuwen wachten eeuwen
en de tijd die gaat maar voort
we zijn bedrogen
door onszelf
Philip
vrijdag 1 januari 2010
Blooming Brussel!
Ik ben sinds gistermiddag terug van 3 nachtjes vakantie in Brussel. Het was super, leuk en vet!
We hebben overnacht in een "designhotel": Hotel Bloom!. Dit hotel was echt het vetste hotel waar ik ooit ben geweest. Alle kamers in het hotel hebben een andere stylish muurschildering, die van mijn broer en mij zat vol met vrolijker kleuren. Het ontbijt is ook heel ongelofelijk/ruim, en verschilt af en toe. Croissants,zoete broodjes, chocoladebroodjes, roombotercake, chocoladecake, een soort van stokbrood, wit brood, harde bolletjes, kipnuggets(!), belgische wafeltjes(!) of pannenkoekjes(!), yoghurt, etc. Haha je waarschijnlijk verbaas je je nu evenveel als mij.
De stoelen waren hip, de muren waren vet, de muziek was chill, het was een groot hotel met bovenin op de 8e etage een klein fitnesszaaltje. Het hotel lag dicht bij een metrostationnetje en dicht bij bet centrum van de stad.
Er waren een paar nadelen, maar die weegden niet zo zwaar. Toen we aankwamen was er een hele lange rij bij het inchecken, maar dat is geen wonder bij zo'n leuk hotel. En het ligt in de badkamer was nogal fel, en als je bij de weg sliep had je waarschijnlijk wel last van de auto's, maar wij sliepen daar gelukkig niet ;).
Ook het personeel was aardig. Het personeel hadden naambordjes op met namen die ze zelf hadden bedacht (bijv. MC en Honey).
Kortom, het was een vet hotel, het verdient een dikke 8 :)
Verder was Brussel ook vet, het was wel apart dat er zowel Frans als Vlaams word gesproken. Veel mensen konden geen Vlaams, maar het werd wel veel gebruikt voor touristen enzo. Overal zag je teksten in beide talen, zelfs sommige advertenties hadden het zowel in het Frans als in het Vlaams staan!
We zijn naar het stripmuseum geweest, dat was echt vet. Ook het atomium was super, en we hebben gewinkeld, onder andere in een aantal passage's met grappige winkeltjes.
Dus, als je nog eens naar Brussel gaat, weet dan dat je er niet snel op uitgekeken bent.
We hebben overnacht in een "designhotel": Hotel Bloom!. Dit hotel was echt het vetste hotel waar ik ooit ben geweest. Alle kamers in het hotel hebben een andere stylish muurschildering, die van mijn broer en mij zat vol met vrolijker kleuren. Het ontbijt is ook heel ongelofelijk/ruim, en verschilt af en toe. Croissants,zoete broodjes, chocoladebroodjes, roombotercake, chocoladecake, een soort van stokbrood, wit brood, harde bolletjes, kipnuggets(!), belgische wafeltjes(!) of pannenkoekjes(!), yoghurt, etc. Haha je waarschijnlijk verbaas je je nu evenveel als mij.
De stoelen waren hip, de muren waren vet, de muziek was chill, het was een groot hotel met bovenin op de 8e etage een klein fitnesszaaltje. Het hotel lag dicht bij een metrostationnetje en dicht bij bet centrum van de stad.
Er waren een paar nadelen, maar die weegden niet zo zwaar. Toen we aankwamen was er een hele lange rij bij het inchecken, maar dat is geen wonder bij zo'n leuk hotel. En het ligt in de badkamer was nogal fel, en als je bij de weg sliep had je waarschijnlijk wel last van de auto's, maar wij sliepen daar gelukkig niet ;).
Ook het personeel was aardig. Het personeel hadden naambordjes op met namen die ze zelf hadden bedacht (bijv. MC en Honey).
Kortom, het was een vet hotel, het verdient een dikke 8 :)
Verder was Brussel ook vet, het was wel apart dat er zowel Frans als Vlaams word gesproken. Veel mensen konden geen Vlaams, maar het werd wel veel gebruikt voor touristen enzo. Overal zag je teksten in beide talen, zelfs sommige advertenties hadden het zowel in het Frans als in het Vlaams staan!
We zijn naar het stripmuseum geweest, dat was echt vet. Ook het atomium was super, en we hebben gewinkeld, onder andere in een aantal passage's met grappige winkeltjes.
Dus, als je nog eens naar Brussel gaat, weet dan dat je er niet snel op uitgekeken bent.
Abonneren op:
Posts (Atom)